Si acum ca stau sa ma gandesc mai bine… o parte din mine inca moare de frica..

 

 

Prea negru prea negru prea negru. Prea dens.. mult prea dens. Ma doare capul. Urata lumea aia.. urata…

Si nu o mai uit odata, nu mai scap de ea. Odata si-odata.. aerul imi va intra in plamani. Odata si odata, nici dracu nu o sa ma mai sperie si nu o sa mai am nici un cosmar. Odata si-odata… am sa va arat ca sunt eu.

Lasă un răspuns